skip to main |
skip to sidebar
පිඹිනවා වගෙ ඇහෙනවා මට
පැට්ටේරියේ හයේ සංඟුව
ඔබ එතැයි මග බලනවා මම
නැවතිලා පෙර උන්නු වංඟුව
මේ තමයි ඉරණම අපේ දැන් දුක්
වෙන්නෙ ඇයි අනේ බම්ඹුව
ලත වුනොත් හිත හිතා මේ ගැන
සුදෝ මට හැමදාම බිංදුව
මව් පියන්ටත් දුක හිතී ඇති
දැන් එදා ගැන මටත් පිම්ඹුව
උං ඉතිං හැමදාම දුන්නේ
මගේ දිවියට අඩුම ලංසුව
හිත හදාගෙන අයින් වෙමු අපි
තවත් මග තොට නොවී සංඩුව
එහෙම බැරිනම් පැනල යමු අපි
පස්සෙ හොඳවෙයි නේද වස්තුව
----කාන්ති ඉපලවත්ත
 |
| කෞශල්යා ප්රනාන්දු |
සිතුවෙමු වරක අප එක්සිත්වඑහෙත් විපර්යාසය ඔබ දුටුවේඅන් අයුරකි මම එහි වෙනස් අරුතක් දුටුවෙමි එකම බසකින් කතා කළමුපෙරදින අපිසහෝදරත්වය අරබයාමිහිරි ගී ගැයූ වෙමු අපි එහෙත් ප්රේමය ඔබ දුටුවේ අන් අයුරකිමම එහිවෙනස් අරුතක් දුටුවෙමිඅන්ධව සිටි වග මා දනිමි මම දැන්විනිවිද දකිමිමම ඔබේ හදවත දැන්මරාඅද ඔබ මම මරානිදහස් කරම්
මිනිස් වග...
✘ නාට්ය : "මර්සාද්" (Marat-Sade)
✘ නාට්ය නිර්මාණය : සුගතපාල ද සිල්වා
✘ ගායනය : කෞශල්යා ප්රනාන්දු
"මා කියන්න හදන දේ මේ මිනිස්සුන්ට තේරෙන්නේ නෑ. ඒ තේරෙන තාක් කල් පන්සිය පනස් වාරයක් වුව නැවත නැවත ඉපදුනත් මට කමක් නෑ‘ 1964 දී ‘හරිම බඩු හයක්‘ නාට්ය යේ රංග පත්රිකාවට ලිපියක් සපයමින් මම එසේ කීවෙමි.අදත් අවුරුදු විසිතුනකට පසුවත් (1986දී) කියන්නට ඇත්තේ ඒ කතාවමයි."ජර්මන් නාට්යකරුවකු වූ පීටර් වයිස්ගේ මරාසාද් මා තෝරාගත්තේ ආන්න ඒ නිසාමය. මෙයින් කියවෙන දහම දස සෙනෙක් දස විදියකට තේරුම් ගත්තාවේ. අවශ්ය දස විදියකට හෝ තේරුම් ගැනීම පමණය. මිනිසුන්ගේ සිත අවදි කරන්නේ මේ අවබෝධය විසිනි.අවබෝධයෙන් ජීවත්වන මිනිසා නිරන්තරව ප්රශ්න නගයි. ‘කෙස්වැටියෙන් ැල්ලා ඇද කොට්ටඋරයක් මෙන් සිරුර කණපිට පෙරළා අලුත් ඇහැකින් ජීවිතය දෙස බලන්නට‘ මං සලසන්නේ මේ ප්රශ්න නැගීම ය.
---- සුගතපාල ද සිල්වා
මුහුදට ඇතුළු වීමට පෙර ගංගාවක් බියෙන් වෙව්ලන බව කියනු ලැබේ.කඳු ශිඛරවල සිට,වනාන්තර සහ ගම් මැදින්යන දිගු වංගු මාවතේ සිටඇය ගමන් කළ මාවත දෙස ආපසු හැරී බලයිඇය ඉදිරියෙහි,ඇය ඉතා විශාල සාගරයක් දකියි,එයට ඇතුළු වීමඈ සදහටම අතුරුදහන් වීමටවඩා වැඩි දෙයක් නොපෙනේ.නමුත් වෙනත් මාර්ගයක් නැත.ගඟට ආපසු යා නොහැක.කිසිවකුටත් ආපසු යා නොහැක.ආපසු යාම පැවැත්ම තුළ කළ නොහැක්කකි.ගංගාව සාගරයට ඇතුළු වීමේ අවදානම ගත යුතුය,මන්ද බිය පහව යනු ඇත්තේ එවිටය,ගංගාව සාගරයට අතුරුදහන් වීම නොවසාගරය බවට පත්වීම බව ගංගාව දැන ගන්නේ එවිටය.
– ඛලීල් ජිබ්රාන්