කඩුල්ල

ලොකු තාත්තා වු මම

9/25/2026 11:06:00 AM | Labels: කතා සයුර

මේ සටහන මම ගැන.
මම ගැන ලියුවත් මේ දරුවගෙත් මේ සටහනට ප්‍රතිචාර දක්වලා තිබුන සණුහරේ දරුවන්ගෙත් හිත් කොයිතරම් අගේ කළ යුතු ලෙන්ගතු කමින් පිරිලා තියෙනවද කියලා ?.
මට නෙතේ නැගුන කදුළක් ....
අපි උදේ හවස දකින්නේ හමුවෙන්නේ කීප දෙනයි.
ලංකාවෙන් බැහැර රටවල …………….
ලංකාවෙත් හතර අතේ……
සන්නිවේදනය නැත්නම් දකින්නෙත් හඩ ඇහෙන්නෙත් කලාතුරකින්.
ඒත් අපේ බැදීම් ශක්තිමත්.
සංවේදීයි.
මට හැත්තෑ අටක්.
නංගිලා මල්ලිලා - දුවලා පුතාලා - මුණුපුරු මුණුපිරියන් එක්ක සංකීර්ණ ජනපදයක
තාමත් අගයීමට ලක්වීම පිනක්.

සමහර මිනිස්සු අපේ ජීවිතේ කොච්චර වටිනවද කියලා තේරෙන්නේ, ඔවුන් එක්ක ගෙවපු මතක එකින් එක ආපහු මතක් කරද්දි… ❤️

අපේ ලොකු තාත්තා කියන්නේ අපේ පවුලේ ඒ වගේම කෙනෙක්.

අපේ ළමා කාලය පුරාම හිටපු, අපේ සතුටු මතක එකතු කරපු, අදටත් අපිව ඒ එදා වගේම ආදරෙන් මතක් කරන කෙනෙක්. 🥹❤️

උස, හැඩිදැඩි, මූණ පුරාම හිනාවක් තියෙන, අපි හැමදාම ආදරෙන් දකින අපේ කඩවසම් ලොකු තාත්තා. ❤️

මගේ පොඩි කාලේ ඉඳන් අද මම අම්මා කෙනෙක් වෙලා ඉන්න තැනට එනකම්, ලොකු තාත්තාගෙන් ලැබුණු ඒ ආදරේ නම් තාමත් එදා වගේමයි. කාලය ගෙවිලා ගියාට, අපි ලොකු වුණාට, ජීවිතේ කොච්චර වෙනස් වුණත්… ඒ ආදරේ නම් වෙනස් වෙලා නෑ. ❤️

අදටත් ඔයාව දැක්කාම දැනෙන්නේ ඒ පොඩි කාලේ දැනුණු ඒ උණුසුම

. ඒ හුරුපුරුදු හිනාව, ඒ ආදරණීය පිළිගැනීම… ඒවාට වචනවලින් වටිනාකමක් දෙන්න බෑ. 🥹

FB එකේ චණ්ඩියා වුණාට, අපේ හිතේ ඉන්නේ අපේම ආදරණීය ලොකු තාත්තා. 😄❤️

සතියක් දෙකක් ගියාම, “කොහොමද ඉතින්?” කියලා අහන්න එන ඒ call එක නම් කවදාවත් වරදින්නේ නෑ. ❤️

ඒක නිකම්ම call එකක් නෙමෙයි… “ඔයාලා මතක් වුණා” කියලා වචනවලින් නොකියා, ඒ call එකෙන්ම කියන ආදරයක්. 🥹❤️

අපේ පොඩි කාලේ ඉඳන් අද වෙනකම් අපේ හැම මතකයක්ම එකතු කරගෙන, අපේ ෆොටෝවලින් පිරුණු ලොකු මතක බණ්ඩාරයක් ඔයා ළඟ තියෙනවා.

අපි හැමෝගෙම උපන්දිනයන් මතකයි. අපි පොඩි කාලේ කරපු පුංචි පුංචි දේවල් මතකයි. අපිටත් අමතක වෙලා ගිය සමහර මතක පවා ඔයා ළඟ තාම තියෙනවා. ❤️

ඒ ෆොටෝ දිහා බලද්දි තේරෙන්නේ, අපේ ළමා කාලය ලස්සන වෙලා තිබුණේ ඒ දවස් නිසා විතරක් නෙමෙයි… ඒ දවස් ආදරෙන් පිරවූ මිනිස්සු නිසා කියලයි. ❤️

අපි කොච්චර ලොකු වුණත්, ජීවිතේ කොච්චර වෙනස් වුණත්, සමහර මිනිස්සුන්ගේ තැන අපේ හිතේ කවදාවත් වෙනස් වෙන්නේ නෑ.

ඔයාත් ඒ වගේ කෙනෙක්. ❤️

ආදරණීය ලොකු තාත්තේ,

ඔයාට හරිම ආදරෙයි. ❤️🥹

අපේ මතක රැකගෙන, අපිව මතක් කරගෙන, අදටත් ඒ එදා වගේම ආදරෙන් අපිව පිළිගන්න එකට… ගොඩක් ස්තූතියි.

අපේ ලොකු තාත්තා…

අපේ ළමා කාලයේ ලස්සනම මතකයක් විතරක් නෙමෙයි—

අපේ ජීවිතේ හැමදාමත් තියෙන ආදරණීය කොටසක්.

❤️

By Shenali M Liyanagamage

Do you miss me .

Read User's Comments(0)

වර්ගයාගෙන් ප්‍රතික්ෂේප වීමේ බිය.

9/23/2026 10:01:00 AM | Labels: කතා සයුර

හ්ම්…
ඒක ගැන කතා කරල ඇති වැඩක්ම නෑ…
“ලියනව කියන්නෙම ඇරියස් කවර් කිරීමක්…!”
කියල දවසක් මං කිව්වම, ලේඛනයේ යෙදෙන මගෙ යාලුවෙක් තුෂ්ණිම්භූත වෙලා මං දිහා බලාගෙන හිටියෙ හරියට “ඒ කිව්වෙ..?” කියල අහන්නා වාගෙ.
ඒ කිව්වෙ ඉතින් යම් කෙනෙකුට ලිඛිතව හෝ වාචිකව ප්‍රකාශ කරන්න යම් දෙයක් තියෙනවා කියන්නෙම, ඒ කෙනාට තමන්ගෙ ඇතුළාන්ත හෝ බාහිර පරිසරය එක්ක මොකක්ම හෝ නොගැලපීමක් තියෙනව කියන එකනෙ. අන්න ඒ ඇතුළාන්ත අතිරික්තය හෝ හිඟය බැලන්ස් කරන්න තමයි, ඕනෑම කෙනෙක් ලිඛිතව හෝ වාචිකව යමක් ප්‍රකාශ කරන්නෙ. ඒක එහෙම නෙවෙයි නම්, ඇත්තටම මොනවද මිනිස්සුන්ට එකිනෙකා එක්ක කතා කරන්න තියෙන්නෙ?
“මට නම් තේරෙන්නෙ නෑ ඔයා කියන ඔය බහුබූත..!”
සඳතරණිට මං ඕක කිව්ව නම් එයා එහෙම තමයි කියන්නෙ.
“එහෙනම් ඉතින් ඔයා වුණත් මොකටද ඔය සෝෂල් මීඩියා එකට ඇවිත් එක එක ඒව ලියන්නෙ..?”
සඳතරණි එහෙමත් අහයි මගෙන්.
“ඔව් ඉතින් මාත් ඔහෙ ඉඳල හිටල එක එක ඒව ලියනව තමයි…”
“ම්…ම්…ම්….
ඒ ඉතින් ““මාත් මෙහෙ ඉන්නවෝ” කියල ඉඳහිටවත් අනෙක් අයට මතක් කරන්න නෙ…”
“ඔහ්…!!!”
“Fear of missing out” - FOMO හෙවත් “වර්ගයාගෙන් ප්‍රතික්ෂේප වීමේ හෝ මගහැරී යාමේ බිය”...!!!”
“ඒ කියන්නෙ එහෙනම් ඉතින් ඔය බකපණ්ඩිත කම් කියන ඔයාගෙ ඇතුළාන්තයෙත් එහෙම පොඩි එකක් තියෙනව…!!”
සඳතරණි එහෙම කිව්වම මං තමයි තුෂ්ණිම්භූත වෙන්නෙ…
( මොකද ඔතනින් එහාට සඳතරණිට වුණත් මං ඕවට උත්තර සපයන්න යන්නෙ නෑ. “මිසිං අවුට් වුණා වුණත් මට මාව නැති වෙනවද” කියල මං ඇහුවොත් එයාව තුෂ්ණිම්භූත වෙයිනෙ )
විජිතමාලි ආනන්දකුමාර -
( සඳතරණය - 2 )
Do you miss me .

Read User's Comments(0)

සැප්තැම්බරය

9/17/2026 08:41:00 PM | Labels: කතා සයුර

සැප්තැම්බරය.
බෙලිහුල්ඔයට වැස්ස ලැබෙන කාලය.
කාලගුණ දෙපාර්තමේන්තුවේ අනාවැකි නැතත් අපිට මේ රටාව හුරු පුරුදුයි.
පෙබරවාරි වෙනකම් මේ වැස්ස ලැබෙනවා.
ආයෙත් මහ වැසි පුරන්නේ අප්රේල් මුල් සතියේ.
බක්මහට හෙන ගහ ගහා වහිනවා.
ලා කොල දළු දාන්න “ N” , ලැබෙනවා.
අපි පුංචි කාලේ ගොවිතැන් බත් කරන උදවිය කාලගුණයට අවනතව වගා කටයුතු කලා
අපේ ගම බත බුලතින් සරුයි.
ජනාකීර්ණ නැහැ.
පිටතින් දියලුනු , කරවල , දුන්කල , සබන් වගේ දේවල් තමයි බෙලිහුල්ඔය පාලමෙන් මෙගොඩ තිබුන පුංචි කඩමණ්ඩියට ගෙනාවේ. ( ආනයන කලේ )
කන්නයක් එවර වෙලා මාසයක් දෙකක් වෙනකම් සතියකට වී ටොන් විස්සක් විතර පාලමෙන් එහාට යනවා ( අපනයන වෙනවා).
ගොඩ ගොවිතැන් කරපු උදවියත් හිටියා.
ඉරිගු , වියලි මිරිස් වෙළදපලට ලැබෙනවා.
මට මතකයි සිරිමා මැතිණිගේ ආණ්ඩුකාලේ මිරිස් පොළු ,හාල් පොළු තිබුන කාලේ ඒ කාලේ ලක්ෂපතියෝ වුන ගොවි මහත්තුරු බිහිවුනා.
ආර්ථිකේ විවෘත වුනා. අපි බංකොලොත් වුනා.
පාලමෙන් එහාට ශ්‍රමය ගලන්න පටන් ගත්තා. කෙත් වතු පාළු වුනා.
පාලමෙන් මෙහාට ලොරි පුරෝල කඩමණ්ඩියට බඩු භාණ්ඩ ආවා.
දැන් හාල් ටිකත් ඩඩ්ලිගේ මෝලෙන්.

මේ යුග දෙකක් හරහා ඇදපු රේඛාවක්.

අද මීටත් වඩා වෙනස්. .
ප්‍රෙද්ශයම ජනාකීර්න වෙලා.
එක පැත්තකින් සබරගමු විශ්ව විද්‍යාලය ශීෂ්‍ය ප්‍රජාව හාර පන්දහසක් ජනගහනයට එකතු වෙලා.
ඒ නිසා ඇතිවුන ආර්ථිකයක්.
බෙලිහුල්ඔයට එන සංචාරකයෝ දවසින් දවස වැඩිවෙනවා.
ඒ නිසාත් නව ආර්ථිකයක් ඇතිවෙලා.

වැස්ස බලා ගෙන බාරහාර වෙන පරපුරක් තවම ඉන්නවා.
අක්කරයයි කියන්නේ වී බුසලක් වැපිරෙන වපසරිය.
අක්කරයකින් වී බුසල් සීයක් එකසිය දහයක් නෙලා ගන්න ගොවි මහත්තුරු හැත්තෑව දශකයේ හිටියා.
ඕල ආතා ඉන් එක්කෙනෙක්. ඕල ආතාගේ බාලම පුතා සුබසේන රාළහාමි.
උන්නැහෙත් විශ්‍රාමික ග්‍රාම සේවා නිළධාරියෙක්.
එතුමා තමයි ඒ පරපුරට වර්තමානයේ නායකත්වය දෙන්නේ.
ගමේ තියෙනවා පත්තිනි දේවාලයක්. දේවාලයේ සක්‍රීය කරලා කටයුතු කරන්නේ.
පසුගිය පායන කාලේ බාරයක් වෙලා වැසි ලැබෙන්න ප්‍රාරථනා කරලා.
වැස්ස ලැබිලා යුතුකම් ඉටුකරන්න දේවාල පරිශ්‍රෙය් ගිහි පිරිතක් කියලා දානයක් දුන්නා .
තරුන පිරිසගේ දායකත්වයයි. සහභාගී වීමයි සෘෘණාත්මයි.
ඒ වර්තමාන පරපුරේ අදහස් උදහස් මේ වගේ සංස්කෘතිමය ආකල්පත් එක්ක ගැලපෙන්නේ නැතිව වෙන්න ඇති.
සුබසේන රාළහාමිගේ පරපුරත් එක්ක අවුරුදු තුන්සිය පනහක විතර ඉතිහාසයක් තියෙන “ ගලගම පත්තිනි දේවාලය අක්‍රීය වෙයිද කියලා මට හිතෙනවා.

Do you miss me .

Read User's Comments(0)

දෙවෙනි පිටුව