RSS
Showing posts with label කතා සයුර. Show all posts
Showing posts with label කතා සයුර. Show all posts

ලොකු තාත්තා වු මම










මේ සටහන මම ගැන.

මම ගැන ලියුවත් මේ දරුවගෙත්  මේ සටහනට ප්‍රතිචාර දක්වලා තිබුන සණුහරේ දරුවන්ගෙත් හිත් කොයිතරම් අගේ කළ යුතු ලෙන්ගතු කමින් පිරිලා තියෙනවද කියලා ?.

මට නෙතේ නැගුන කදුළක් ....

අපි උදේ හවස දකින්නේ හමුවෙන්නේ කීප දෙනයි.

ලංකාවෙන් බැහැර රටවල …………….

ලංකාවෙත් හතර අතේ……

සන්නිවේදනය නැත්නම් දකින්නෙත් හඩ ඇහෙන්නෙත් කලාතුරකින්.

ඒත් අපේ බැදීම් ශක්තිමත්.

සංවේදීයි.

මට හැත්තෑ අටක්.

නංගිලා මල්ලිලා - දුවලා පුතාලා - මුණුපුරු මුණුපිරියන් එක්ක සංකීර්ණ ජනපදයක

තාමත්  අගයීමට ලක්වීම පිනක්.


සමහර මිනිස්සු අපේ ජීවිතේ කොච්චර වටිනවද කියලා තේරෙන්නේ, ඔවුන් එක්ක ගෙවපු මතක එකින් එක ආපහු මතක් කරද්දි… ❤️

අපේ ලොකු තාත්තා කියන්නේ අපේ පවුලේ ඒ වගේම කෙනෙක්.
අපේ ළමා කාලය පුරාම හිටපු, අපේ සතුටු මතක එකතු කරපු, අදටත් අපිව ඒ එදා වගේම ආදරෙන් මතක් කරන කෙනෙක්. 🥹❤️

උස, හැඩිදැඩි, මූණ පුරාම හිනාවක් තියෙන, අපි හැමදාම ආදරෙන් දකින අපේ කඩවසම් ලොකු තාත්තා. ❤️

මගේ පොඩි කාලේ ඉඳන් අද මම අම්මා කෙනෙක් වෙලා ඉන්න තැනට එනකම්, ලොකු තාත්තාගෙන් ලැබුණු ඒ ආදරේ නම් තාමත් එදා වගේමයි. කාලය ගෙවිලා ගියාට, අපි ලොකු වුණාට, ජීවිතේ කොච්චර වෙනස් වුණත්… ඒ ආදරේ නම් වෙනස් වෙලා නෑ. ❤️

අදටත් ඔයාව දැක්කාම දැනෙන්නේ ඒ පොඩි කාලේ දැනුණු ඒ උණුසුම
. ඒ හුරුපුරුදු හිනාව, ඒ ආදරණීය  පිළිගැනීම… ඒවාට වචනවලින් වටිනාකමක් දෙන්න බෑ. 🥹

FB එකේ චණ්ඩියා වුණාට, අපේ හිතේ ඉන්නේ අපේම ආදරණීය ලොකු තාත්තා. 😄❤️

 සතියක් දෙකක් ගියාම, “කොහොමද ඉතින්?” කියලා අහන්න එන ඒ call එක නම් කවදාවත් වරදින්නේ නෑ. ❤️

ඒක නිකම්ම call එකක් නෙමෙයි… “ඔයාලා මතක් වුණා” කියලා වචනවලින් නොකියා, ඒ call එකෙන්ම කියන ආදරයක්. 🥹❤️

අපේ පොඩි කාලේ ඉඳන් අද වෙනකම් අපේ හැම මතකයක්ම එකතු කරගෙන, අපේ ෆොටෝවලින් පිරුණු ලොකු මතක බණ්ඩාරයක් ඔයා ළඟ තියෙනවා.

අපි හැමෝගෙම උපන්දිනයන් මතකයි. අපි පොඩි කාලේ කරපු පුංචි පුංචි දේවල් මතකයි. අපිටත් අමතක වෙලා ගිය සමහර මතක පවා ඔයා ළඟ තාම තියෙනවා. ❤️

ඒ ෆොටෝ දිහා බලද්දි තේරෙන්නේ, අපේ ළමා කාලය ලස්සන වෙලා තිබුණේ ඒ දවස් නිසා විතරක් නෙමෙයි… ඒ දවස් ආදරෙන් පිරවූ මිනිස්සු නිසා කියලයි. ❤️

අපි කොච්චර ලොකු වුණත්, ජීවිතේ කොච්චර වෙනස් වුණත්, සමහර මිනිස්සුන්ගේ තැන අපේ හිතේ කවදාවත් වෙනස් වෙන්නේ නෑ.

ඔයාත් ඒ වගේ කෙනෙක්. ❤️

ආදරණීය ලොකු තාත්තේ,
ඔයාට හරිම ආදරෙයි. ❤️🥹

අපේ මතක රැකගෙන, අපිව මතක් කරගෙන, අදටත් ඒ එදා වගේම ආදරෙන් අපිව පිළිගන්න එකට… ගොඩක් ස්තූතියි.

අපේ ලොකු තාත්තා…
අපේ ළමා කාලයේ ලස්සනම මතකයක් විතරක් නෙමෙයි—
අපේ ජීවිතේ හැමදාමත් තියෙන ආදරණීය කොටසක්.

 ❤️

By Shenali M Liyanagamage
Do you miss me .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

වර්ගයාගෙන් ප්‍රතික්ෂේප වීමේ බිය.








හ්ම්…
ඒක ගැන කතා කරල ඇති වැඩක්ම නෑ…
“ලියනව කියන්නෙම ඇරියස් කවර් කිරීමක්…!”
කියල දවසක් මං කිව්වම, ලේඛනයේ යෙදෙන මගෙ යාලුවෙක් තුෂ්ණිම්භූත වෙලා මං දිහා බලාගෙන හිටියෙ හරියට “ඒ කිව්වෙ..?” කියල අහන්නා වාගෙ.
ඒ කිව්වෙ ඉතින් යම් කෙනෙකුට ලිඛිතව හෝ වාචිකව ප්‍රකාශ කරන්න යම් දෙයක් තියෙනවා කියන්නෙම, ඒ කෙනාට තමන්ගෙ ඇතුළාන්ත හෝ බාහිර පරිසරය එක්ක මොකක්ම හෝ නොගැලපීමක් තියෙනව කියන එකනෙ. අන්න ඒ ඇතුළාන්ත අතිරික්තය හෝ හිඟය බැලන්ස් කරන්න තමයි, ඕනෑම කෙනෙක් ලිඛිතව හෝ වාචිකව යමක් ප්‍රකාශ කරන්නෙ. ඒක එහෙම නෙවෙයි නම්, ඇත්තටම මොනවද මිනිස්සුන්ට එකිනෙකා එක්ක කතා කරන්න තියෙන්නෙ?
“මට නම් තේරෙන්නෙ නෑ ඔයා කියන ඔය බහුබූත..!”
සඳතරණිට මං ඕක කිව්ව නම් එයා එහෙම තමයි කියන්නෙ.
“එහෙනම් ඉතින් ඔයා වුණත් මොකටද ඔය සෝෂල් මීඩියා එකට ඇවිත් එක එක ඒව ලියන්නෙ..?”
සඳතරණි එහෙමත් අහයි මගෙන්.
“ඔව් ඉතින් මාත් ඔහෙ ඉඳල හිටල එක එක ඒව ලියනව තමයි…”
“ම්…ම්…ම්….
ඒ ඉතින් ““මාත් මෙහෙ ඉන්නවෝ” කියල ඉඳහිටවත් අනෙක් අයට මතක් කරන්න නෙ…”
“ඔහ්…!!!”
“Fear of missing out” - FOMO හෙවත් “වර්ගයාගෙන් ප්‍රතික්ෂේප වීමේ හෝ මගහැරී යාමේ බිය”...!!!”
“ඒ කියන්නෙ එහෙනම් ඉතින් ඔය බකපණ්ඩිත කම් කියන ඔයාගෙ ඇතුළාන්තයෙත් එහෙම පොඩි එකක් තියෙනව…!!”
සඳතරණි එහෙම කිව්වම මං තමයි තුෂ්ණිම්භූත වෙන්නෙ…
( මොකද ඔතනින් එහාට සඳතරණිට වුණත් මං ඕවට උත්තර සපයන්න යන්නෙ නෑ. “මිසිං අවුට් වුණා වුණත් මට මාව නැති වෙනවද” කියල මං ඇහුවොත් එයාව තුෂ්ණිම්භූත වෙයිනෙ )
විජිතමාලි ආනන්දකුමාර -
( සඳතරණය - 2 )
Do you miss me .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

සැප්තැම්බරය


සැප්තැම්බරය.
බෙලිහුල්ඔයට වැස්ස ලැබෙන කාලය.
කාලගුණ දෙපාර්තමේන්තුවේ අනාවැකි නැතත් අපිට මේ රටාව හුරු පුරුදුයි.
පෙබරවාරි වෙනකම් මේ වැස්ස ලැබෙනවා.
ආයෙත් මහ වැසි පුරන්නේ අප්රේල් මුල් සතියේ.
බක්මහට හෙන ගහ ගහා වහිනවා.
ලා කොල දළු දාන්න “ N” , ලැබෙනවා.
අපි පුංචි කාලේ ගොවිතැන් බත් කරන උදවිය කාලගුණයට අවනතව වගා කටයුතු කලා
අපේ ගම බත බුලතින් සරුයි.
ජනාකීර්ණ නැහැ.
පිටතින් දියලුනු , කරවල , දුන්කල , සබන් වගේ දේවල් තමයි බෙලිහුල්ඔය පාලමෙන් මෙගොඩ තිබුන පුංචි කඩමණ්ඩියට ගෙනාවේ. ( ආනයන කලේ )
කන්නයක් එවර වෙලා මාසයක් දෙකක් වෙනකම් සතියකට වී ටොන් විස්සක් විතර පාලමෙන් එහාට යනවා ( අපනයන වෙනවා).
ගොඩ ගොවිතැන් කරපු උදවියත් හිටියා.
ඉරිගු , වියලි මිරිස් වෙළදපලට ලැබෙනවා.
මට මතකයි සිරිමා මැතිණිගේ ආණ්ඩුකාලේ මිරිස් පොළු ,හාල් පොළු තිබුන කාලේ ඒ කාලේ ලක්ෂපතියෝ වුන ගොවි මහත්තුරු බිහිවුනා.
ආර්ථිකේ විවෘත වුනා. අපි බංකොලොත් වුනා.
පාලමෙන් එහාට ශ්‍රමය ගලන්න පටන් ගත්තා. කෙත් වතු පාළු වුනා.
පාලමෙන් මෙහාට ලොරි පුරෝල කඩමණ්ඩියට බඩු භාණ්ඩ ආවා.
දැන් හාල් ටිකත් ඩඩ්ලිගේ මෝලෙන්.

මේ යුග දෙකක් හරහා ඇදපු රේඛාවක්.

අද මීටත් වඩා වෙනස්. .
ප්‍රෙද්ශයම ජනාකීර්න වෙලා.
එක පැත්තකින් සබරගමු විශ්ව විද්‍යාලය ශීෂ්‍ය ප්‍රජාව හාර පන්දහසක් ජනගහනයට එකතු වෙලා.
ඒ නිසා ඇතිවුන ආර්ථිකයක්.
බෙලිහුල්ඔයට එන සංචාරකයෝ දවසින් දවස වැඩිවෙනවා.
ඒ නිසාත් නව ආර්ථිකයක් ඇතිවෙලා.

වැස්ස බලා ගෙන බාරහාර වෙන පරපුරක් තවම ඉන්නවා.
අක්කරයයි කියන්නේ වී බුසලක් වැපිරෙන වපසරිය.
අක්කරයකින් වී බුසල් සීයක් එකසිය දහයක් නෙලා ගන්න ගොවි මහත්තුරු හැත්තෑව දශකයේ හිටියා.
ඕල ආතා ඉන් එක්කෙනෙක්. ඕල ආතාගේ බාලම පුතා සුබසේන රාළහාමි.
උන්නැහෙත් විශ්‍රාමික ග්‍රාම සේවා නිළධාරියෙක්.
එතුමා තමයි ඒ පරපුරට වර්තමානයේ නායකත්වය දෙන්නේ.
ගමේ තියෙනවා පත්තිනි දේවාලයක්. දේවාලයේ සක්‍රීය කරලා කටයුතු කරන්නේ.
පසුගිය පායන කාලේ බාරයක් වෙලා වැසි ලැබෙන්න ප්‍රාරථනා කරලා.
වැස්ස ලැබිලා යුතුකම් ඉටුකරන්න දේවාල පරිශ්‍රෙය් ගිහි පිරිතක් කියලා දානයක් දුන්නා .
තරුන පිරිසගේ දායකත්වයයි. සහභාගී වීමයි සෘෘණාත්මයි.
ඒ වර්තමාන පරපුරේ අදහස් උදහස් මේ වගේ සංස්කෘතිමය ආකල්පත් එක්ක ගැලපෙන්නේ නැතිව වෙන්න ඇති.
සුබසේන රාළහාමිගේ පරපුරත් එක්ක අවුරුදු තුන්සිය පනහක විතර ඉතිහාසයක් තියෙන “ ගලගම පත්තිනි දේවාලය අක්‍රීය වෙයිද  කියලා මට හිතෙනවා.

Do you miss me .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

දරමිටි පෝය.




මේ ලබන්නේ නිකිනි පෝය හද ටිකින් ටික මෝරනවා.
ඇසල නිකිණි පෝය ලබන මේ මාසවල තදින් පායනවා .රජරටට වතුර හිග වෙනවා.
බොන්නත් වතුර නැති වෙන කාල තියෙනවා.
කැලේ ඉන්න වන සත්තු ගම් වදිනවා.
ගම්වල භව බෝග විනාශ කරනවා. ඒ අතර සිද්ධස්ථාන වලටත් එනවා.
ඒ ගහකොළත් එයාලට අකැප නැහැ.
කැපයි.
පන්සල් වල හාමුදුරුවරු දායකයෝ එකතු වෙලා පන්සල් බිම් ආරක්ෂා කරගන්න 
ගිණි මැල ගහගෙන ඉන්නවා.
ජයසිරි මහ බෝධියේ ලියලන දළුත් මේ අවධානමෙන් රැකගන්න ගිණිමැල ගහගෙන ඉදලා තියෙනවා.
ගීණිමැල ගහන්න දරත් එපාය.
ඔය රජ මහ ඇමතිවරු කුලවත් ඇත්තෝ දර අරගෙන එනවායැ.
ඒකත් කරන්න ඕනි දහඩිය මුගුරු වගුරවන ගම්වැසියෝ.
“දර මිටි ඇද්දා රෑ නිදිමැරුවා
ගිණි මැල ගහගෙන රැක හිටියා
එහෙව් අපට අද එන්න තහංචි ද
ජයසිරිමා බෝ හාමුදුරුවනේ........
රන්වැට පාමුල සාදු කියන කොට
අහිතක් නොසිතා ඉන්ට හොදයි
ඉස්සර වාගෙම දාදිය මුහුවුනු
වැලි මළුවේ හිද සාදු කියන කොට
ලෙන්ගතුකම නොහිතන්ඩ හොදයි
බුදුහාමුදුරුවෝ දුටුවා වාගෙයි
දුක ඉවසා වැඩ ඉන්ට හොදයි
අපේ බාර පිලිගන්න හොදයි ‘

ඒත් ඒ අයගේ බලාපොරොත්තු ඉටුකරගන්න බැහැ.
රජමැතිවරු, සිටුවරු රන්වැටෙන් ඉහල දාන මාන බාර හාර කරන කොට දරමිටි බැදලා ගිණිමැල ගහගෙන නිදිවරපු ඇත්තෝ රන්වැට පාමුල.

මේ කතාවත් එක්ක රජරට තියෙන කතාවක් තමයි නිකිණි පෝයට “ දරමිටි පෝය “ කියන එක.
දරමිටි පෝයෙන් පස්සෙවත් වැහි වැහැලා වටා පිටාව කොළ පාට වුනොත් වන සත්තු ගම් වදින එකක් නැහැ.



Do you miss me .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

තාමත් හිතනවා ?.





මළ ගෙදරක ගෙවුන සතියක්.

අද පෙර මෙන් අවමගුල්  කටයුතු සදහා කාලය ගන්නවා අඩුයි.

කොරෝනා අපට ලබා දුන් ආදර්ශයක් කියලයි හිතෙන්නේ…

සිරිත් විරිත් සිදු කලත් අවසන් ගෞරව දැක්වීමට තියා ගන්නා කාලය දවසක් දෙකක් වෙලා.

පැය හතලිස් අටක් .

සංනිවේදනය දියුණුයි . පැයක් දෙකක් ගත වෙන කොට දැන ගත යුතු ඥාති හිතමිත්‍රාදීන් ප්‍රවෘත්තිය දැනගන්නවා. දුර බැහැර අද ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි.

ගමන් බිමන් පහසුව තියෙනවා.

ඒ නිසා සියල්ලන්ට සහභාගීවීම දුෂ්කර නැහැ.

තාමත් බැහැර නොවු සිරිත් වුනත් නැත්තෙම නැහැ.

සරල කෑම වේලක් වෙනුවට බරපතල මෙනුවකින් යන එන අයට සංග්‍රහ නොකොලොත් මදි කමක්.

නිවසියන්ට භාරධුර කටයුත්තක්.

සමහරක් අවස්ථාවල ඥාතී හිතමිත්‍රාදීන් , අසල්වාසීන් බරපැන දරාගෙන මේ කටයුත්තට උර දෙනවා.

ආදාහණාගාර පිහිටුවා තිබීමත් තවත් පහසුවක් වෙලා.

මේ අනම් මනම් කියන්න නෙමෙයි හිතුවේ.

ඒත් කියවුනා කියමුකෝ.

මරණය පිලිබදව සංනිවේදන සිද්ධීන් තුනක අත්දැකීම් මට තියෙනවා.

මේවා විශ්මය සහගතයි. 

විශ්වාශ කරන්න අපහසු අත්භූත සිදුවීම්.

ගෙවුන සතියේ සිදුවුන සිද්ධියෙන් පටන් ගන්නම්කෝ.

දැන් මළ ගෙදර අවසන් කටයුතු ආරම්භ කිරීමට සූදානම් වෙන වෙලාව.

ආගමික කටයුතු සදහා ස්වාමීන් වහන්සේලා වැඩම කරවන අවස්ථාව.

පළමු ස්වාමීන් වහන්සේත් කැටුව නිවසට පා තැබුවා විතරයි.

නිවස ඉදිරිපිට තිබුන මහ දෙල් වෘක්ෂයක්.

ඒකේ වට අඩියක විතර විශාල අත්තක් මහත් ශබ්දයක් දෙමින් පිරිස මැදට කඩා වැටෙනවා.

කළබලවු පිරිස ඒ වටා රොක් වෙනවා.

කිසිවෙකුටත් අණතුරක් නැහැ.

වායු ගොලයේ කිසිදු කැළඹීමක් නැහැ නිශ්චලයි.


තවත් දිනක තිස්සමහාරාමයේ ඥාතිවරියකගේ මළ ගෙදරක සහභාගි වෙනවා.

දැන්  ආගමික කටයුතු අවසන් වෙලා . දෙන නිවසින් එළියට ගන්නවා.

නිවස ඉස්සරහ ලස්සනට වවලා තිබුන අඹ ගහක් .

ගහ වටේට බැම්මක් බැදලා මිදුලට ආභරණයක් වගේ .

ඒ දවස් අඹ වාරේ ගහ පිරෙන්න අඹ.

මෙන්න චර බර සද්දෙත් එක්ක විශාල අඹ අත්තක් සෙනග මැදට කඩා වැටෙනවා.

අඹත් පිරිලා…

කාටවත් අණතුරක් නැහැ.

එදත් පුංචි හුළගක්වත් තිබුනේ නැහැ.

නිසල පරිසරයේ ඇහුනේ අඹ අත්ත කඩා වැටුන සද්දේ විතරයි.


මේ අත්දැකීම වෙනස්….

අම්මා හෘදාබාදයක් සමග සටන් කරමින් ජයවර්ධණපුර රෝහලේ.

මම අම්මා ලග සිට පැමින නැවතත් අම්මා බලන්න යන්න බොරලැස්ගමුව නංගීගේ නිවසේ.

මමත් නංගිගේ පුතත් විතරක් එවෙලේ හිටියේ.

අනික් අය බැහැර ගිහින්.

මම වාඩිවෙලා ඉදලා නැගිටලා ආලින්දයට එන අදහසින්.

විදුලියක් වැදුනා වගේ කම්පනයකුත් සමග මගේ ඇස් අදුරු වෙලා නැවතත් පුටුව උඩට.

පුතා ඇවිත් අත දෙක අල්ලා ගෙන මොකද වුනේ කියලා බලනවා.

එවලේම ලැබුන දුර කතන පණිවිඩය පුතාට කියලා තියෙන්නේ.

ආතම්මා මිය ගිය බව.


මේවා අහුඹු සිදුවීම් ද ?

මම තාමත් කල්පනා කරනවා.

විසදුමක් නැහැ.





Do you miss me .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

අපේ ගෙදර



I was born and grow up in this place my mother build the wall around the house after every body left the house’

අපේ ගෙදර.

කුකුල් පැටවු නව දෙනෙක් මහ සත්තු  තෙක් සෙවන දුන්නු තැන.

“මම ඉපදුනේ හැදුනේ වැඩුනේ මේ තැන. හැමෝම ගෙදරින් ගියාට පස්සේ මගේ අම්මා ගේ වටේ තාප්පය හදනවා.”

අපේ එක පැටියෙක් කියනවා මෙහෙම.

ඇත්ත.

අපි ඔක්කොම නිදහසේ වැඩෙන්න අපේ අම්මා අත දුන්නා.

තාත්තා කලේ අම්මට උදව් වෙන එක.

කන්න බොන්න අදින්න පලදින්න ඉගන ගන්න ඕනෑ එපාකම් සම්පූර්න කරන එක.

අම්මා ඒ සියල්ල කළමණාකරනය කලා.

ලොකු මහත් වෙලා එකින් එකා ගෙදරින් එළියට……….

ලෝකයට පියමන් කරන්න පටන් ගත්තා.

තාත්තා අපිත් එක්ක අවුරුදු 88 ක් ඉදලා සමුගත්තා.

අම්මා ගෙදර තනිවුනා.

අම්මා ගේ වටේ තිබුන තාප්පේ මැද ……..

සුපුරුදු අධිරාජ්‍යයයේ රැජින 

මීට වසර කිහිපයක් වන තෙක්ම………… 



Do you miss me .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

ඉතිං මං තාමත් හොඳ යාළුවෙක්ව හොයනව.



- කඩුල්ල උඩ අතරමං වෙලා ඉන්න කොට ලස්සන කතාවක් මූණු පොතේ දැක්කා.මේකතාව කියන්නෙ Sandaru Dasanayake.
එයාට ස්තුතියි.
ආදරයයි යාළුවොයි අදුනනලා දුන්නට.

"ඔයාට අර ගාල්ලේ ළමයා එක්ක සම්බන්ධයක් තියෙනවද? ඔයාලා දෙන්නා බෝ ගහ ගාවට වෙලා කතා කර කර ඉන්නව මිනිස්සු දැකලා මගෙන් ඇහුවා.." තාත්තා දවසක් මගෙන් ඔය කතාව අහලා මාව හොඳටම හිනැස්සුවා. ඒත් තාත්තානම් මගේ දිහා බලාගෙන හිටියේ කුතුහලයෙන් වගේ. කුතුහලය සංසිඳවන්න එපැයි.
"සම්බන්ධයක් තියෙනව.. එයා මගේ යාළුවනේ.. වෙන අමුතු සම්බන්ධයක් තියෙනවානම් මං ඒක ඔයාට තමයි මුලින්ම කියන්නේ කියලා ඔයා දන්නවනේ.."
"මට යාලුකම් තේරුම් ගන්න පුළුවනි. ඒත් මේ ගමේ ඉන්න සමහර එවුන්ට මේවා තේරෙන්නේ නෑ. මගෙන් ඇහුවා බඳින්න ඉන්න කෙල්ලද කියලා" තාත්‍තා දැන් ආපිට එහෙම කියලා හිනා වෙන්න ගත්තා. එතැනින් ඒ කතාව අහවර වුණා. ආයේ අපි කවදාවත්ම ඒ ගැන කතා කළේ නෑ. ආයේ ඒ කතාව ඇදිලා ආවේ, අවුරුදු ගානකට පස්සේයි.

"අර ගාල්ලේ ළමයා දැන් එන්නේ නෑ නේද?" තාත්තා හදිසි යමක් මතක් වුණා මගෙන් අහපුවාම වෙනදා වගේ මට හිනාවක් ගියේ නෑ.
"එයා කසාද බැන්දානේ තාත්තේ.." එතැනින් පස්සේ තාත්තා ඒක ගැන ඇහුවේ නෑ. අපි ඒ ගැන කතා කළේත් නෑ.

ඔය ගාල්ලේ ළමයා තමයි, මගේ ජීවිතයේ ඉඳපු හොඳම යාළුවා. ඉස්සර අපි පැය දෙක තුනක් දවසකට කතා කරනව. මනුස්සයෙක්ට තව මනුස්සයෙක් එක්ක එච්චර කතා කරන්න දේවල් මොනවද තියෙන්නේ කියලා අද හිතුනත් අපිට සෑහෙන්න ප්‍රශ්න ඒ දවස් වල තිබුණා.
ආක්ටික් වල පෝලර් බියර්ලා වඳ වෙච්ච එක ගැන, න්‍යෂ්ටික බෝම්බය හදන්න අයිස්ටයින් වගේ මනුස්සයෙක් වක්‍රව දායක වෙච්ච විදිය ගැන, මහත්මා ගාන්ධි ඇත්තටම අවිහිංසාවාදියෙක් ද, අඛණ්ඩ භාරතයක් වෙනුවෙන් ධර්මාශෝක ෆිලෝසොපි හරහා දේශපාලන බලය ව්‍යාප්ත කළේ කොහොමද, ඇත්තටම ලෝකයට මාක්ස්වාදය වැඩ කරයිද, නූතන ලිබරල් ප්‍රතිපත්ති වලින් ලෝකය දුවන විදිය ගැන, සාත්‍රේගේ සාංදෘෂ්ටිකවාදයට අනුව මිනිස් ජීවිතය ගොඩ නගන්නේ කොහොමද, මනෝ විශ්ලේෂණ වාදය එක්ක සම්බන්ධකම් වල නියම තත්ත්වය මොන වගේද, ලංකාවේ ආහාර සංස්කෘතිය ප්‍රදේශයෙන් ප්‍රදේශයට අන්‍යයතා ගොඩ නගාගෙන ඉන්නේ කොහොමද, මිනිස්සු ආදරය කරනව කියලා කරන ලබ්බ ඇත්තක් ද, හදිසි මරණ පරීක්ෂණයකදි මනුස්සයෙක්ව විච්ඡේදනය කරලා රහස් හොයන්නේ කොහොමද,
වගේ ප්‍රශ්න ගොඩකට උත්තර හොයන්න වගේම කතා කරන්න අපිට තිබුණා.

නිවාඩුවක් ලැබුණ හැටියේ එයා මෙහේ දුවගෙන ආව. මං එයාට අපි ජීවත් වෙන ලෝකය පෙන්නුවා. මං ගාල්ලට ගියාම එයා මට දකුණ කියන වෙනම රට පෙන්නුවා. මුහුදු වතුර එක්ක මුහුදු කෑම මං විඳ ගත්තා. මාටින් වික්‍රමසිංහ හොයාගෙන ගියා.
හොඳ අරක්කු වීදුරුවක රහ මොකක්ද කියලා අපි බැලුවා. අපි කෑ ගහලා කියපු සිංදු තිබුණා. අපි අත් අල්ලගෙන නටපු වෙලාවල් තිබුණා. අපි මහා හයියෙන් හිනා වෙච්ච තැන් ඕනෑවටත් වැඩියෙන් අපිට තිබුණා. රෑ පාන්දර වෙනකං හඳ එළිය යට බියර් වීදුරුවක් තොල ගාමින් අපිට නින්දක් නැතුව කතා කරන්න දේවල් තිබුණා.
මං දැන් අවුරුදු ගානකින් කතා කරලා නෑ. කතා කරනවා කියන්නේ මිනිස්සු එක්ක තියෙන සාමාන්‍යය සන්නිවේදනය නෙමෙයි. කතා කරනවා කියන්නේ ඊට වඩා වැඩි දෙයක් ! අපේ ආත්මය වෙන කෙනෙක් ! අපි අපේ ආත්මය එළියෙන් තියන්නේ තෝරාගත්තු ආත්මයක් ළඟදි විතරයි. ප්‍රහර්ෂයක් තියෙන, පිළිගන්න, විනිශ්චය නොකරන ආත්මයන් ළඟදි අපි අපිව එළියෙන් තියෙනව.

ඕනම මිනිහෙකුට තමන්ගේ ගුහාවෙන් එළියට ඒමේ උවමනාව තියෙනව. මිනිස්සු ඒකට විවිධ වූ විධික්‍රම පාවිච්චි කරනව. සමහර අය සෙක්ස් වලදි කරනව. සමහර අය ආදරේදි කරනව. සමහර අය රස්සාවේදි කරනව. සමහර අය විනෝදාංශ ඇතුළේ කරනව. ඒත් කවුරුත්ම තමන්ගේ ආත්මය පරිපූර්ණව ගුහාවෙන් එළියට ගන්නේ නෑ.
එහෙම අවස්ථාවක් ලැබෙන්නේ යාලුකමකදි විතරයි. ඒත් එවැනි යාළුකමක් තුළදීත් අල්පයක් වූ යාලුකමක් ගාවදි විතරක් ඒකට ඉඩ ලැබෙනව.

මං එදායින් පස්සේ කතා කලේම නෑ. මං දැන් කරන්නේ මිනිස්සු කියන දේවල් අහගෙන ඉන්නව විතරයි. මිනිස්සු එයාලගේ ආත්මයන් මගේ ඉස්සරහා තියලා යනව. මං ගුහාවේ ඉඳගෙන ඒ මිනිස්සුන්ගේ ආත්මයන් දිහා බලාගෙන ඉන්නව. මං මගේ ආත්මය එදායින් පස්සේ කොතැනකදීවත් එළියට දැම්මේ නෑ.

යාළුකම කියන්නේ බලාපොරොත්තුවකින් තොරව පරිත්‍යාගය මත සිද්ධ වෙන සමාජ බන්ධනයක් ! ආදරය කියන්නේ බලාපොරොත්තුව සහිතව ගොඩ නැගෙන දෙයක් ! ආදරයට වඩා යාලුකම හැම වෙලාවකම පරම පූජණීයයි කියලා මං හිතනව. මොකද හොඳ යාළුකම් මිස හොඳ ආදරයන් මට මුණ ගැහුණේ නෑ.

ගොඩක් වෙලාවට කෙල්ලෝ මට කිව්වේ, ඔයාව නැති වුණොත් මං ලේසියෙන් අත ඇරලා ඉන්නේ නෑ, මං ලෝකේ අනිත් පැත්ත හරවලා හරි ඔයාව ගන්නව කියලයි. ඒත් උන් මාව ලේසියෙන්ම අත ඇරලා දැම්මා.

ඒත් බලාපොරොත්තුවකින් තොරව ගොඩ නැගුණ හොඳ යාළුවෙක් මාව අල්ලා ගත්තේත් නෑ. මාව අතෑරියෙත් නෑ. මට නිදහසේ පවතින්න ඉඩ දුන්නා. මගේ ආත්මය ගුහාවෙන් එළියට ගත්‍තා.

ඉතිං මං තාමත් හොඳ යාළුවෙක්ව හොයනව. මගේ ආත්මය ගුහාවෙන් එළියට අරගෙන පෙන්වන්න එකෙක්ව හොයනව.
- Sandaru Dasanayake


Do you miss me .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

ගිණියම් ඉර - සද සිසිලස .

මේ 2015 මැයි මාසේ .


කාලය ගෙවෙනවා.

සේන බටගොඩ මෙහෙම කියනවා…

අපි කවුරුද ?.........

සී සී කඩ විසිරුන සිතිවිලි

දිය බුබුලේ නලියන පෙන කැටි වාගේ

නැතිව     

හුදකලාවේ තනිවී සිටියම

සිහින ආකරේක වැටුනා වාගේයි

නිමක් නෑ

මොහොතින් මොහොතට ගෙවෙනා යන කාලය

දැනෙනවා කාටා…..ත් එක විදියට ……….

මේ 2026 මැයි මාසේ.

පසුගිය දවස් කිහිපයක අනුරාධපුරයේ. අපිට නුහුරු ඉර …..

ගිණියම් ඉර…

පොලොවේ අඩිය තියන්න බෑ ..

ඒ මදිවට පූජා නගරයට පාවහන් හිස් වැසුම් අකැපයි !!.

ගිණියම් ඉර බහිනවා

ඩිංගෙන් ඩිංග සිසිලස දැනෙනවා. වැස්ස පටන් අරන් සිසිලසේ පූජා නගරයේ ඇවිදින්න යන සිහිනය බොද වෙනවා.


ගිණියම් ඉර

සද සිසිලස

අතරේ හොයනවා හොයනවා

අපි කවුරුද  ?

ගී යකි ලොව 

සිතුවම් කල

අතරේ අහනවා බලනවා 

මේ අපි කවුරු ද  ?

අපිව අදුරා ගන්න බැහැ …………….අපිව කියවා ගන්න බැහැ.

අපි අතරමං වෙලා.

ඉර බැස යන ගොම්මන් යාමේ 

තරු එක දෙක දිලිසෙන කළු  ආකාසේ 

ඇහෙනා රිද්මේ නැහැවී

ඇදී යන්නේ ඈතින් ඇතට පාවි.

සුවද සේ

මෙහොතින් මොහොතට ගෙවෙනා කාලය

දැනෙනවා කාටා.....ත් එක විදියට


Do you miss me .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

සිහිනයක් නොවන අම්මා.



මම ඉන්නේ මහා සෙනගක් මැදය.

සෙනගත් සමග ප්‍රභූන් පිරිසක් සිටී. 

ඔවුනද මා සමගය.

මගේ ලොකු මුණුපුරා වීඩියෝ කැමරාවක් ගෙන ක්‍රීඩාපිටියක රැස්ව සිටින ක්‍රීඩකයන් පිරිසක් රූපගත කරයි.

මේ අතරින් මගේ අම්මා මා ලගට එයි.

රෙද්දක් හැට්ටයක් ඇදි ඇගේ මුහුණ විඩා බරය .

අපේ නිවසත් මා සිටි ස්ථානයත් අතර දුර කිමි දෙකක් පමණවේ.

ඈ හිස් වතුර කලක් රැගෙන සිටී.

මා පිරිස අතරින් දුව ගොස් කළය අතට ගනිමි.

අම්මා පැමිණ ඇත්තේ නිවසට වතුර ගෙන යාමටයි.

මෙතරම් දුරක් ? .

එතන සිටි ප්‍රභුවරයෙක් මගෙන් ප්‍රශ්න කරයි .

ඔව්. ගෙදරට නල ජලය සපයා තිබේ . ඒත් අපේ අම්මාට ඒ ජලය පිරිසිදු නැත.

අම්මා දුර ගෙවා උල්පතකින් උනන ජලය ගෙනයාමට පැමිනෙයි.

මම පවසමි.

කලය මගේ අතට ගන්නා මම අම්මාට නිවසට යන ලෙසත් මම වතුර ගෙන එන බවත් පවසමි.

මේ මහා සෙනග මැද අම්මා මට කලය දී අතුරුදහන් වේ. - ඈ යලිත් නිවසට යන්න ඇතැයි මගේ උපකල්පනයයි.

මම කලයත් ගෙන අම්මා දිය රැස් කරන දිය උල්පත වෙත යමි.

ඒ අතර කලයේ ඇතුලතට අත දමන මට කොහොඹ අතු අහුරක් බැද දැමු අතු මිටියක් අත ගැසේ.

ඒවා දියේ තිබිමෙන් දුර්වර්ණව ඇත.

මම ඒ අතුමිටිය ඉවත දමා මහ සෙනග මැදින් යමි.

යන අතර මට සිහිපත් වෙන්නේ මේ සෙනගත් නිවසට ඇති දුරත් අතර ජනාකීර්ණ මාවතක මේ කලයත් ඔසවා ගෙන යා යුතු බවයි.

මම සිතිවිලි ගැට ගසමින් උල්පත දෙසට යමි.

ඒ අතර නිවසට සමීප වෙනත් ජල උල්පත් ගැන විමසිලිමත් වෙමි.

මම අවදි වෙමි.

සිරුරට ඇත්තේ මහත් විඩාවකි.

අම්මා මා අතට දුන් කලය පුරවා ගෙන  ඈ වෙත  යා යුතුය……

අම්මා අනිවාර්යෙන්ම බලා ගෙන ඉදී.



Do you miss me .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

මැයි පළවෙනි දා.



ක්‍රි ව. 1880 දශකයේ මැද භාගය වන විට ඇමෙරිකාවේ කම්කරුවන් දිනකට පැය 10-12ක් වැඩ කළ අතර, ඊට එරෙහිව කම්කරුවන් උද්ඝෝෂණ හා වැඩවර්ජනවල නිරත වන විට ව්‍යාපාරිකයන් එම විරෝධතා මැඬපැවැත්වීමට ස්ට්‍රයික් බ්‍රේකර්ලා (වැඩ වර්ජන බිඳින්නන්) සහ පෞද්ගලික ආරක්ෂකයන් යොදා ගත්හ.

මෙවැනි පසුබිමක් තුළ 1886 මැයි 1 දින ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය පුරා කම්කරුවන් පැය 8ක වැඩ මුරයක් ඉල්ලා වැඩ වර්ජනයක යෙදුණු අතර, විශේෂයෙන් චිකාගෝහි හේමාකට් චතුරස්‍රය පුරා පමණක් 40,000ක පමණ කම්කරුවන් පිරිසක් එදින විරෝධයට සහභාගිවී සිටියහ. මැයි 3 දින වන විට මැකෝමික් අස්වනු යන්ත්‍ර කම්හල ඉදිරිපිටදී පොලිසිය විසින් වැඩ වර්ජනකරුවන් වෙත වෙඩි තබා ඇති අතර, එමගින් අවම වශයෙන් කම්කරුවන් 2 ක් මියගියහ. ඒ සමගම මැයි 4 පොලිස් ප්‍රචණ්ඩත්වයට විරෝධය දක්වමින් හේමාකට් චතුරස්‍රයේ සාමකාමී රැස්වීමක් කැඳවනු ලැබීය. එයට 3,000ක් පමණ සහභාගි වූ අතර, චිකාගෝ නගරාධිපතිවරයා පවා එය සාමකාමී බව පවසා පිටව ගියේය. පසුව පොලිසිය පැමිණ රැස්වීම විසුරුවාහරින ලෙස නියෝග කළේය. එවිට හඳුනා නොගත් කෙනකු විසින් පොලිස් නිලධාරීන් පිරිසක් මත ඩයිනමයිට් බෝම්බයක් විසි කරන ලදී. එය පිපිරීමෙන් පසු පොලිසිය විසින් පිරිස වෙත අහඹු ලෙස වෙඩි තැබූ අතර, එමගින් පොලිස් නිලධාරීන් 7 ක් (තවත් 60ක් තුවාල ලැබූහ) සහ සිවිල් වැසියන් 4 – 8 දෙනකු පමණ මියගියහ.

බෝම්බය විසි කළ තැනැත්තා කිසිදා හමු නොවූ නමුත්, අරාජකවාදී නායකයන් 8 දෙනකු “කුමන්ත්‍රණයකට” චෝදනා කර වරදකරුවන් කරන ලදී. මෙම නඩු තීන්දුව කෙතරම් ඛේදවාචකයක් වීද කියතොත්, ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් එදින එහි සිටියේවත් නැත. ඉන් 4 දෙනකු 1887 නොවැම්බර් 11 වැනිදා එල්ලා මරා දමන ලදී.

මේ අසාධාරණය සිදුවී වසර 3ක් ගිය තැන එනම් 1889 පැරිසියේදී ෆෙඩි්‍රක් එංගල්ස්ගේ නායකත්වයෙන් පවත්වන්නට යෙදුණු දෙවන ජාත්‍යන්තරය විසින් මෙම සිදුවීම සිහි කිරීම සඳහා මෙතැන් සිට සෑම වසරකම මැයි පළමු වෙනිදා ජාත්‍යන්තර කම්කරු දිනය ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කළේය.

29. අප්රේල් දිවයින.

ඔය තමයි මැයි දින කතාව.

ඒත් අපේ රටේ සමරන්නේ ඔය කියන සිද්ධියවත් අපේ කම්කරු ජනතාවත් නෙමෙයි.
එක එක දේශපාලන පක්ෂවල පිරිස් බලය එක්රොක් කරලා ඒ ඒ නායකයින්ගේ අභිමානය.
ඒකට දවස ගෙවලා දාන උදවියත් ඉන්නවනේ.
හිනා වෙන්න කතාවක් කියන්නම්.
කඩුල්ල උඩට වෙලා ඕපදුප කියන නඩේ හිටියා දෙපැත්තට පද පෙරලි කරන සගයෙක්.
එයා එක් මැයි දිනයක් දවසේ මෙහෙම කියනවා.
අද මැයි පළවෙනිදා.
“කාන්තාවන්ගේ ශෝක දිනය “ නේ කියලා.




Do you miss me .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

භායනක පූර්වාදර්ශයක් !.







මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් ගේ නිවස ඉදිරිපිට ට විත් සුගීස්වර බණ්ඩාර උද්ඝෝෂණය කරනවා.

හේතුව ? .

ඩොලර් මිලියන 2.5 ක් ඔස්ට්‍රේලියාණු හැකර්ලා අතට පත්වීම.

සුගීස්වර දේශපාලන එකමුතුවක නියෝජිතයෙක්.

උද්ඝෝෂණය කරන්නේ මහජන බදු මුදල් ඩොලර් 2.5 ක් අවභාවිතාවීම සම්බන්ධයෙන්.

මේ සම්බන්ධව විමර්ෂණ පවත්වනවා කියනවා.

ආපහු ලබා ගන්නවා කියලත් කියනවා අධිභාරයක් සමග. එහෙම නම් ලාභදායි ගණුදෙනුවක්.

සුගීස්වර බණ්ඩාරට මේක නිරවුල් කරගන්නකම් ඉවසා ගෙනඉන්න බැරිකමටයි උද්ඝෝෂණ කරන්නේ ! .

ලේකම්ගේ ගේ තියෙන ගමේ පිරිසක් ඇවිත් සුගීස්වර බණ්ඩාර ප්‍රමුඛ පිරිසට අපද්‍රව්‍ය පිරි භාජන වලින් ගගහලා නාවලා පළවා හරිනවා.

වොයිස් කට් දෛනවා.

පොලිසිය බලා ඉන්නවා.- සාමය ආරක්ෂා කරමින්.

සාමකාමි උද්ඝොෂණය කිරීම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතියක්.

පසුගිය අවුරුදු 74 ක් තිස්සේත් උද්ඝෝෂණ වර්ජණ තිබුනා.

මිනිස්සු ඒවට මුහුණ දීලා මැරිලත් තියෙනවා.

දැන් උද්ඝෝෂණ වර්ජණ කරන එක අකැපද ?.

මේක නරක පූර්වාදර්ශයක් !.

අරගල සමයේ ප්‍රාදේශීය මට්ටමෙන් අලාභ හාණි සිදුකිරීම් වුනා.

දැන් ගමේ කොට්ඨාශ සභා තියෙනවා. මේවයේ රාජ්‍ය පාක්ෂිකයෝ තමයි නියමුවෝ.

අවශ්‍ය වුනොත් එයාලට නීතියක් නෑ කියල ද ? මේ අනතුරු අගවන්නේ.

මේවගෙන් වෙන්නෙ ආණ්ඩුව ගෙදර යාම ඉක්මන් වෙනවා.

ගමේ ඉන්න ජවිපෙ මිනිහා බයෙන් ජීවත් වෙනවා.

අරගලේ කාලෙ කරපු විනාසය තමන්ටත් කැරකේවි කියන බයෙන්.

මේක නරක වගේම භායනක පූර්වාදර්ශයක්
!.










Do you miss me .

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS